co przegrane

więc myślałeś 
że miałeś to wszystko

drżenie rzęs
i ruch firanek
białe koronki
wykończone czerwienią
koralu

więc myślałeś 
że można wrócić

do uśmiechu tak cudownie
dostosowanego do oczu
alabastrowych fałdów sukienek
i zapachu marcowych kwiatów

tam gdzie kończy się rzeczywistośc
odradza się podświadomość


co spalone
co przegrane
co zakazane

ja
światło nocy
mrok poranka
ja

nieosiągalna tragedia
pierwszych pomyłek losu